در این عمری که میدانی فقط چندی تو مهمانی! به جان و دل تو عاشق باش… رفیقان را مراقب باش… مراقب باش تو به آنی، دل موری نرنجانی… که در آخر تو میمانی و مشتی خاک که از آنی… ...
دلا یاران سه قسمند گر بدانی. زبانی اند و نانی اند و جانی. به نانی نان بده از در برانش. محبت کن به یاران زبانی. ولیکن یار جانی را نگه دار. به پایش جان بده تا میتوانی..